خانه | پزشکی | فیبروم ها و بارداری-2
فیبروم ها و بارداری-2

فیبروم ها و بارداری-2

وجود فیبروم ها هنگام بارداری ممکن است چه عوارضی ایجاد کند؟

اگر زنی با وجود فیبروم در رحم باردار شود، به علت تغییرات هورمونی در این دوران (به خصوص در سه ماه اول و دوم بارداری) ممکن است فیبروم هایش بزرگ تر شوند. در این دوران گاه در داخل فیبروم ها خونریزی ایجاد می شود که با درد شدید شکم به صورت حاد و ناگهانی و تب بالا همراه است و در بسیاری از موارد امکان دارد با آپاندیسیت یا کیست پاره شده تخمدان اشتباه گرفته شود و اگر دقت نشود می تواند به جراحی غیرضروری در دوران بارداری بینجامد که عوارض فراوانی از جمله زایمان زودرس در پی خواهدداشت.
در صورت بروز خونریزی در داخل فیبروم در دوران بارداری لازم است بیمار تا زمان کنترل خود به خودی علائم و قطع درد در بیمارستان بستری شود و با مسکن و تب بُر تحت نظر باشد. البته در اکثر موارد به جراحی نیازی نیست. فیبروم های متعدد زیرمخاطی که در داخل لایه داخلی رحم برجسته هستند ممکن است سبب ایجاد سقط در سه ماهه اول یا دوم بارداری شوند. حتی گاهی علت سقط های مکرر (بیش از سه سقط در سابقه بیمار) همین فیبروم ها هستند که در این صورت درمان جراحی و برداشت فیبروم ها قبل از به بارداری مجدد ضروری است.
گاهی نیز فیبروم های زیرمخاطی ممکن است به علت کم کردن فضای داخلی رحم باعث ایجاد زایمان زودرس شوند. همچنین فیبروم های بزرگ که در قسمت تحتانی و نزدیکی دهانه رحم قرار دارند ممکن است در ماه آخر بارداری و در هنگام زایمان طبیعی باعث عدم پیشرفت زایمان شوند و به صورت مانعی در راه خروجی جنین عمل کنند که در این صورت انجام عمل سزارین ضروری است.

برای کنترل درد در زنان بارداری که فیبروم دارند چه باید کرد؟
تنها راه کنترل درد به طوری که آسیبی به جنین نرسد استفاده از مسکن تجویزشده توسط پزشک متخصص است. این زنان باید در نظر داشته باشند که خطر زایمان زودرس و زایمان به طریق سزارین و همین طور عفونت های پس از زایمان برایشان وجود دارد و به همین دلیل باید با دقت بیشتری تحت نظر پزشک متخصص قرار بگیرند.

laparoscopy lovelyمی توان از به وجود آمدن فیبروم جلوگیری کرد؟
تاکنون روشی قطعی برای پیشگیری از بروز فیبروم یافت نشده است، ولی برخی موارد چون حاملگی به موقع، انجام ورزش و فعالیت های بدنی، تغذیه صحیح و رعایت بهداشت می تواند در پیشگیری از این بیماری موثر باشد.
جراحی لاپاراسکوپی به عنوان یکی از روش های درمان فیبروم می باشد
جراحی لاپاراسکوپی از سال 1972 در دنیا انجام می شود. امروز تقریبا هرنوع عملی را که با جراحی باز بتوان انجام داد با لاپاراسکوپی نیز می توان انجام داد. در حال حاضر جراحی هایی مثل کیست تخمدان یا برداشتن رحم به روش لاپاراسکوپی انجام می شود. جراحی های جدیدتر مثل تخمدان و سرطان گردن رحم هم کم کم جایش را در عمل های جراحی به روش لاپاراسکوپی باز می کند.
این روزها لاپاراسکوپی در دمان نازایی بسیار کارآمد شده و درمان مشک لاتی نظیر انسداد و چسبندگی دیواره رحم، IVF یا کاشت تخمک بارورشده از طریق لاپاراسکوپی انجام می شود. این نوع جراحی کم تهاجمی ترین عملی است که به عنوان یک ابزار تشخیصی و اقدام جراحی برای بررسی و معاینه اعضای شکمی و لگنی یا قفسه سینه و سر و گردن صورت می گیرد. با انجام لاپاراسکوپی می توان تکه های بافتی را برای نمونه برداری جمع آوری کرد.
این عمل در حوزه زنان کاربرد زیادی در معاینه قسمت های خارجی رحم، لوله های فالوپ و تخمدان ها دارد و به ویژه در مواردی که با استفاده از روش های تصویربرداری تشخیصی (سونوگرافی و توموگرافی رایانه ای) نتوان علت بیماری را تشخیص داد، موارد استفاده زیادی دارد. لاپاراسکوپی در جراحی عمومی برای بررسی اعضای شکمی مثل کیسه صفرا، مجاری صفراوی، کبد، آپاندیس و روده ها به کار می رود.

چرا به لاپاراسکوپی «جراحی با کمترین برش» گفته می شود؟
این عمل معمولا در بیمارستان و با بیهوشی عمومی صورت می گیرد. جراحی با ایجاد سه سوراخ پنج تا ده میلی متری انجام می شود که معمولا یکی از این سوراخ ها در ناف ایجاد می شود. سپس دستگاهی به نام آندوسکوپ که در نوکش دوربین کوچک و بسیار حساسی تعبیه شده است درون شکم فرستاده می شود و پس از آن گاز دی اکسید کربن وارد شکم بیمار می شود تا شکم باز شود.
از دو سوراخ دیگر ابزارهای جراحی وارد می شود، مثل ابزاری که مانند چرخ گوشت عمل می کند و برای خارج کردن رحم مورد استفاده قرار می گیرد. لیزر هم یکی از ابزارهای جراحی است که شبیه چاقو عمل می کند و در بیماری هایی مثل آندومتریوز برای ایجاد برش استفاده می شود. با توجه به نوع عمل، دوربین هایی با اندازه های مختلف وجود دارد.
تصاویر لاپاراسکوپ در مانیتور به جراح کمک می کند که آناتومی داخل بدن را مشاهده کند و عمل جراحی آسان تر و دقیق تر انجام شود. در لاپاراسکوپی تشخیصی، جراح می تواند نشانه های بیماری را به سرعت ببیند و سپس یا بیماری را با جراحی درمان کند یا درمان دارویی مناسب را انجام دهد. هنگام انجام این عملِ تشخیصی می توان از بافت های موجود در نواحی مشکوک نمونه برداری کرد.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*